กับหนึ่งปีที่ผ่านมา....ยังมีความรู้สึกที่เหมือนกับฝันไป..

ในความรักที่เกิดขึ้น....

ในวันแรกผมได้เจอกับผู้หญิงคนนี้...

กับช่วงพริบตาแรกที่ได้พบเธอ...

ผมได้อุทานในใจอยู่แต่คำเดียวว่า..

"ฟ้าให้มาแท้ๆ..ขอบคุณ..ขอบคุณจริงๆ...

ที่ทำให้ผมได้พบเจอกับเธอคนนี้.."

กับครั้งแรกที่เห็น...เธอเป็นคนที่น่ารักมากๆ..ตาโต..ผมดำยาว..

ใบหน้าเป็นรูปไข่เรียว..ผิวขาวนวล..ไม่สูงเกินไป..ไม่เตี้ยเกิน

ไป....บางครั้งที่มอง..หน้าตาที่เรียบเฉย..เหมือนหน้าดุ..จนผมไม่

กล้าเข้าใกล้...หรือบางครั้งเมื่อไหร่ที่มุมปากเธอฉีกยิ้มหรือ

หัวเราะขึ้นมา... “โลกทั้งใบผมก็ยังให้เธอได้”

“ทำอย่างไรน้า...? ผมถึงจะได้คุยกับเธอ...รู้จักกับเธอ...ไม่ต้อง

เป็นแฟนหรือคนสนิทหรอก...ได้แค่รู้จักก็คงจะบุญเราแล้ว...”  

มันคือเสียงที่กังวานดังก้องอยู่ในหัวของผมตลอดเวลา...

ผมจนปัญญาพร้อมทั้งหมดความหวังไปในทีเดียวกัน...เพราะ

ความที่รุกไม่เป็น..จีบ ญ ไม่เก่ง..ได้แต่แอบมองตาปริบๆ...จน

เริ่มรู้สึกได้ว่า...อีกซักพักเดี๋ยวคงได้สำนวนคำนี้แปะติดที่หน้า

ผากเป็นแน่ คือคำว่า “หมา คาบไปแดกกกก”  ...เพราะเธอมีคน

ที่จีบมากมาย...ทั้งหล่อ..ทั้งรวย..หน้าตาดี...ดูแล้วผมแพ้หมดรูป

ทุกคน..ทุกประตู.....

เหมือนฟ้าเล่นกล..เล่นตลกให้ชีวิตผมกลับมามีไฟในใจอีก

ครั้ง...เมื่อฟ้าปัดเป่าฝุ่นหมอกบางๆที่คั่นบังตัวผมจากสายตา

เธอ...ให้สว่างชัดแจ่มแจ้งกับตัวผม...เธอคนนั้น...มองมาที่ผม..

และเรื่องของเราก็เริ่มต้นขึ้น ณ จุดนั้น...ขอบคุณสวรรค์.....

ความสนิทสนม....กลายเป็นความใกล้ชิด....กลายเป็นความรัก..

พัฒนามาเป็นความผูกพัน....เรื่อยมาจนกลายเป็นความเข้าใจ....

ทำให้เราสองคนมีวันเวลาที่ดีๆให้กันและกัน...ต่างคนต่างเติม

เต็มซึ่งกันและกันอย่างสมบูรณ์แบบ...จนกลายเป็นคู่ที่หลายๆ

คนพากันอิจฉาแต่ไม่ริษยาในความรักของเราสองคน...

กับหนึ่งปีที่ผ่านมา...ผมยังถือว่าเป็นการเริ่มต้นในก้าวแรกของ

ความรัก....ซึ่งหนทางเส้นนี้แม้จะมีอุปสรรคมากมาย....ช่วงขึ้น..

ช่วงลง..ดี..ร้าย..ทะเลาะกัน..มีความหึงหวง..มีความสุขร่วม

กัน...เรื่องราวเหล่านี้ยังต้องดำเนินต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด.....

แน่นอนว่า...ตัวผมนั้นไม่สามารถยืนยันได้ว่าเส้นทางเส้นนี้จะ

ไปสุดตรงที่ไหน...จะต้องเลิกจากกัน..หรือจะร่วมทุกข์สุขกัน

จนชีวิตหาไม่...เพียงแต่ผมสามารถยืนยันได้เพียงประโยคนึงว่า

“นอกจากพ่อและแม่และน้องสาวแล้ว....

ผมรักเธอมากกว่าใครในโลกนี้

และจะคอยดูแลเธอตลอดเส้นทางของความรัก

ตราบใดที่ผมยังมีลมหายใจและยังมีเธออยู่ข้างกาย”

ขอบคุณ...ที่ทำให้ผมได้พบเธอ

ขอบคุณ...ที่ทำให้เธอได้เห็นตัวผม

ขอบคุณ...ที่ทำให้ผมมีชีวิตชีวา

ขอบคุณ...ที่ทำให้ผมรู้คุณค่าของชีวิตที่เหลืออยู่

ขอบคุณ...ที่ทำให้โลกนี้สดใส

ขอบคุณ...ที่ทำให้ความเห็นแก่ตัวน้อยลง

ขอบคุณ...ที่ทำให้รู้จักคำว่าแบ่งปัน

ขอบคุณ...ที่ทำให้ผมได้รู้สึกดีๆกับคำว่า  “รัก”

ขอสดุดีให้กับ...ความรัก...

เพื่อเธอ...หนึ่งเดียวคนนี้.........เฟิร์น...ชลลภัทร